duvaq

duvaq
is.
1. etnoqr. Gəlin gedən qızın üzünü örtən tül örtü. Gül düxtərinin ərusi yetmiş; Gülgün duvağın başına örtmüş. X.. Artıq Gülzarı başında ağ duvaq qapıdan çıxarırlardı. C. C.. // Ümumiyyətlə, keçmişdə qadınların başlarına taxıb üzlərini gizlətdikləri şəffaf örtü. Zülf töküb üzə dilbər; Çıxıbdır düzə dilbər; Duvaq salın üzünə; Gəlməsin gözə dilbər. (Bayatı). Yanağın yanında zülfə tov vermiş; Ucun sancmış tər duvağın üstündən. M. P. V..
2. məc. Təşbehlərdə «örtü» mənasında. Qapqara bir duvaqla örtülmüşdür göy saray. R. R..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • duvaqlamaq — f. Üzünə duvaq çəkmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duvaqlanmaq — məch. Üzünə duvaq çəkilmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duvaqlı — sif. Üzündə duvaq olan, üzüduvaqlı. Bir yandasa ağ eyvanlı təzə binalar; Ağ duvaqlı gəlin kimi gendən gülürdü. Ə. Cəm …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duvaqsız — sif. Duvağı olmayan. // zərf Duvağı olmadan, duvaq örtmədən, üzüaçıq. Qızlar, qadınlar indi duvaqsız gəzirlər …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fata — is. <lat.> Duvaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • karet(a) — <pol.> köhn. Hər tərəfi örtülü, dördtəkərli, at qoşulan, yaylı minik arabası. Atın köhləni ancaq minik üçün və ya müzəyyən faytonlara və karetalara qoşulmaq üçün saxlanılır. Ə. H.. <Ana:> Qızım karet içində, üzündə duvaq, yanında… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • niqab — is. <ər.> 1. Duvaq, üz örtüsü. Niqab çəkib məndən yaşınma, zalım; Pərişan olubdur mənim əhvalım. M. P. V.. . . Bu halda üçüncü qapıdan çıxmış padşahın qızı üzünün niqabını atır. Ə. H.. 2. Keçmişdə döyüşçülərin, cəngavərlərin tanınmamaq və… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • pərəkli — sif. Üzərində pərək olan, üzərinə pərək yapışdırılmış və ya səpilmiş (bax pərək 1). <Xanımın> . . ortadan ayrılmış saçlarının üzərində qızıl pərəkli araqçın yan qoyulmuşdu. Ç.. Elə bil ulduzlar üzünə gümüş pərəkli bir duvaq salmış, . .… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • sağdış — is. Toy mərasimində: bəyin (oğlanın) və ya gəlinin sağ tərəfində oturan, yaxud onları müşayiət edən şəxs. Sonra sağdışlar <Şaqqulunu> aşağı endirib, saldılar gəlin otağına. . Ç.. <Bəyin> yanına öz taytuşlarından iki nəfər rəhbər… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”